Litera W
Wolska Maryla
Wolska Maryla, właśc. Maria, z Młodnickich (13 III 1873 Lwów - 25 VI 1930 tamże). Poetka, nowelistka, malarka (studia w Monachium i Paryżu). W Zakopanem i w Tatrach bywała wielokrotnie co najmniej od 1893. Była zaprzyjaźniona z Pawlikowskimi i w Zakopanem mieszkiwała u nich w "D…
Wolski Wacław
Nie okreslony
Wolski Władysław
Wolski Władysław, właśc. Antoni Piwowarczyk (27 XII 1901 Warszawa - 7 VIII 1976 Kraków). W latach międzywoj. działacz socjalist. i komunist., w czasie II wojny świat. walczył w partyzantce radz. na Białorusi i Litwie, w 1945-50 był generalnym pełnomocnikiem rządu do spraw repatr…
Wolski Włodzimierz
Wolski Włodzimierz (9 X 1824 Serock k. Pułtuska - 29 VII 1882 Bruksela). Poeta i powieściopisarz. Autor libretta do opery Halka Stanisława Moniuszki (Wilno 1847 i dalsze wydania), z wciąż popularną arią zaczynającą się słowami: "Szumią jodły na gór szczycie". Motyw tatrz. występ…
Wołanie
"Wołanie", w latach 1987-88 pełny tytuł: "Wołanie do Członków Towarzystwa Tatrzańskiego Członków Wspierających GOPR" (w 1987: "Wołamy..."). Od 1989 nowa numeracja z podtytułem "Biuletyn Szkoleniowy dla członków Towarzystwa Tatrzańskiego i Członków Wspierających TOPR". Ukazujące…
Wołosi
Wołosi. Mieszkańcy Wołoszczyzny, hist. krainy na obszarze dzisiejszej Rumunii, między Karpatami Pd. a Dunajem, w sąsiedztwie Siedmiogrodu i Mołdawii. Pod koniec średniowiecza pasterze wołoscy, zwani też rumuńskimi, mieli ze stadami owiec wędrować terenami karp. od wsch. ku zach.…
Wołoszyn
Wołoszyn (ok. 2155 m); Vološin; Wołoszyn, Wolossyn; Wołoszyn. P. Długi grzbiet ciągnący się od Krzyżnego do Polany pod Wołoszynem; oddziela Dolinę Roztoki od Waksmundzkiej Doliny. Wśród szeregu wierzchołków tego grzbietu dwa najwyższe wznoszą się tuż koło siebie w najbliższym są…
Wołoszyn, Pośredni
Wołoszyn, Pośredni (2117, 2117 m), dawniej niewłaściwie Przedni Garb. P. Jeden ze szczytów w grzbiecie Wołoszyna, pomiędzy Wielkim Wołoszynem a Skrajnym Wołoszynem. Wznosi się nad Pośrednią i Zadnią Waksmundzką Równicą.
Wołoszyn, Skrajny
Nie okreslony
Wołoszynem, Niżnia Polana pod
Wołoszynem, Niżnia Polana pod (ok. 995 - 1005 m). P.Duża polana między nową szosą do Morskiego Oka a starą drogą do tegoż (dziś wiodącą do Starej Roztoki), nieco na pd. od mostu na Waksmundzkim Potoku. Niżnia Polana pod Wołoszynem wchodziła dawniej w skład Wołoszyńskiej Hali; ob…
Wołoszynem, Polana pod
Wołoszynem, Polana pod (ok. 1245 - 1320 m) lub Wyżnia Polana pod Wołoszynem. P. Dość duża, pochyła polana, położona u stóp kończyn pn.-wsch. grani Wołoszyna, między środk. częścią Waksmundzkiej Doliny a gł. gałęzią Doliny Białki. Była gł. polaną Wołoszyńskiej Hali.Przez P. p. W.…
Wołoszyńska Hala
Wołoszyńska Hala lub Hala Wołoszyn, dawniej też Wołoszynia Hala. P. Dawna hala past. obejmująca prawie cały grzbiet Wołoszyna z jego stokami. Głównym jej ośrodkiem była Polana pod Wołoszynem, gdzie znajdował się szałas i szopy. Pierwotnie W.H. obejmowała nie tylko grzbiet Wołosz…
Wołoszyńska Jadwiga
Wołoszyńska Jadwiga (5 IV 1882 Nadwórna k. Stanisławowa - 30 VIII 1951 Kraków). Botanik (Uniw. Lwow. 1903-07, dr 1912), wybitna w skali światowej specjalistka od glonów (algolog), także limnolog i paleobotanik, prof. UJ 1932-50 i Akad. Med. w Krakowie 1950-51. Czł. koresp. PAU 1…
Wołoszyńska Przełęcz, Niżnia
Wołoszyńska Przełęcz, Niżnia (2036, 2036 m), dawniej niewłaściwie Siodło Wielbłąda. P. Szerokie siodło między Skrajnym Wołoszynem a Pośrednim Wołoszynem. Znajduje się nad Pośrednią Waksmundzką Równicą.
Wołoszyńska Przełęcz, Wyżnia
Wołoszyńska Przełęcz, Wyżnia (2066, 2061 m), dawniej niewłaściwie Szyja Wielbłąda. P. Szerokie siodło między Pośrednim Wołoszynem a Wielkim Wołoszynem. Znajduje się nad Zadnią Waksmundzką Równicą.
Wołoszyński Stawek
Wołoszyński Stawek (ok. 1245 m). P. Maleńki okresowy stawek przy dolnym (pn.) końcu Polany pod Wołoszynem, zaraz za pierwszymi drzewami lasu.
Wołoszyńskie Jaskinie
Wołoszyńskie Jaskinie. P. Dwie małe jaskinie w lesie na stokach Wołoszyna, na pd.-wsch. od Polany pod Wołoszynem: Niżnia Wołoszyńska Jaskinia (ok. 1130 m, dług. korytarzy 43 m) i Wyżnia Wołoszyńska Jaskinia (ok. 1150 m, dług. korytarzy 27 m).
Wołowa Drabina
Wołowa Drabina (ok. 2050-2340 m). P. Długi, wybitny zachód, wybiegający od podnóża pn. ściany Żabiej Turni Mięguszowieckiej ukosem w górę w poprzek urwisk Wołowego Grzbietu aż pod Małą Wołową Szczerbinę. Wiodąca tym zachodem droga tatern. stanowi najdogodniejszy od północy dostę…
Wołowa Szczerbina, Mała
Wołowa Szczerbina, Mała (ok. 2355 m), dawniej Wołowa Szczerbina; Západná Volia štrbina, dawniej Západná Volová štrbina; Ochsenhörner Scharte; Ökörszarv-csorba. PS. Jedna z najważniejszych przełączek w Wołowym Grzbiecie, mn.w. w środku między Hińczową Turnią a Wołową Turnią. Widz…
Wołowa Szczerbina, Wielka
Wołowa Szczerbina, Wielka (ok. 2355 m); Velká Volia štrbina; Westliche Ochsenrückenscharte; Nyugati-Ökörhát-csorba. PS. Jedna z przełączek w Wołowym Grzbiecie, bezpośrednio na pn.-zach. od szczytowej kopuły Wołowej Turni. Wszystkie jej nazwy pochodzą od Wołowego Grzbietu.
Wołowa Turnia
Wołowa Turnia (2373, 2360, 2373 m); Volia veža, dawniej Volová veža; Ochsenrückenturm; Ökörhát-torony. PS. Środk. szczyt Wołowego Grzbietu, o kształcie piramidy, dobrze widoczny znad Morskiego Oka. Ścianami W.T. wiodą ciekawe drogi tatern. o wielkich trudnościach, ale istnieją t…
Wołowcowa Dolina
Wołowcowa Dolina lub Dolina Wałowiec (ok. 1300-1600 m); Podvalovec, žlab "Pod Válovec". S. Jedno ze wsch. odgałęzień Bobrowieckiej Doliny (odnogi Jałowieckiej Doliny), wznoszące się pod gł. wierzchołek Salatyńskiego Wierchu (2047 m), pod Pośrednią Salatyńską Przełęcz (2015 m) i…
Wołowcowa Przełęcz
Wołowcowa Przełęcz (ok. 2180 m); Volovcovo sedlo, dawniej Volovské sedlo. S.Szeroka przełęcz między Hińczową Turnią a Wołowcem Mięguszowieckim. Nazwa pochodzi od Wołowca Mięguszowieckiego.
Wołowcowy Grzbiet
Wołowcowy Grzbiet, błędnie Jałowiecka Hora; błędnie Jalovecká hora. S. Długi grzbiet, który z Małego Salatyna (ok. 2030 m) zbiega ku pd.-zach. do połączenia dwóch gł. odnóg Jałowieckiej Doliny: Bobrowieckiej Doliny i Doliny Parzychwost. Wzdłuż wsch. podnóża W.G. ciągnie się Głęb…
Wołowiec
Wołowiec (2064, 2063, 2064 m); Volovec. PS. Wybitny szczyt w gł. grani Tatr Zach., wznoszący się w jej punkcie zwornikowym nad dolinami: Chochołowską, Jamnicką i Zuberską. W Wołowcu odgałęzia się od gł. grani Tatr Zach. długa grań boczna, która biegnie ku pn. przez Rakoń i Długi…
Wołowiec Mięguszowiecki
Wołowiec Mięguszowiecki (2212, 2227 m); Volovec Mengusovský, dawniej Štít Olgy lub Olgin štít; Volovec, potem Olgaspitze; Volovecz, potem Olga-csúcs.S. Końcowe wzniesienie bocznej grani odchodzącej od Hińczowej Turni ku pd. i dzielącej górną część Mięguszowieckiej Doliny na dwie…
Wołowy Grzbiet
Wołowy Grzbiet; Volí chrbát, dawniej Volov chrbet; Ochsenrücken; Ökörhát. PS. Odcinek głównej grani Tatr Wys. od Czarnostawiańskiej Przełęczy do Wyżniej Żabiej Przełęczy. Obejmuje następujące szczyty: Hińczowa Turnia, Wołowa Turnia i Żabia Turnia Mięguszowiecka. Dawniej nazwa po…
woły
woły. Dawniej były wypasane na Podtatrzu i w Tatrach (i w całych Karpatach) w dużej liczbie, gdyż powszechnie ich używano jako zwierząt pociągowych (zwł. w gospodarce chłopskiej) i hodowano na mięso. W Tatrach Pol. wypas w. na większą skalę skończył się przed 1800, a całkiem zan…
Worcell Stanisław
Worcell Stanisław (26 III 1799 Stepań, Wołyń - 3 II 1857 Londyn). Rewol.-demokr. działacz społ. i polit., publicysta, uczestnik Powstania Listopadowego. W 1835 był współzałożycielem socjalist. organizacji Lud Polski (Gromada Grudziąż). Udając się po upadku Powstania Listopadoweg…
Worwa Stanisław
Worwa Stanisław (18 VII 1926 Warszawa). Taternik, alpinista, mgr inż. leśnik (UJ 1953). Należał do pierwszego powojennego pokolenia krakowskich » Pokutników, którzy swe taternictwo i alpinizm oparli na treningu skałkowym. Czł. Klubu Wysokogórskiego od 1946. Wspinał się w Tatrach…
Woyna-Orlewicz Marian
Woyna-Orlewicz Marian (5 X 1913 Wadowice). Zawodnik narc. (Wisła-Gwardia Zakopane), olimpijczyk (1936), działacz narc., ratownik tatrz. Matura w Zakopanem 1933. Studia: Studium Wychowania Fiz. przy Wydz. Lek. UJ 1936-39, mgr 1946. Jako zawodnik narc. (1929-49) zaliczał się do cz…
Woyzbun Barbara
Woyzbun Barbara. W 1938-40 kierowniczka schroniska Murowaniec na Gąsienicowej Hali. Równocześnie zarządzała starym schroniskiem PTT (powyżej Murowańca) i w 1939 użyczyła je na bazę Szkoły Taternictwa Klubu Wysokogórskiego. W pierwszych miesiącach okupacji niem. nadal prowadziła…
Woźniakowski Jacek
Woźniakowski Jacek (23 IV 1920 Biórków = Biurków k. Proszowic), wnuk Jana Gwalberta Pawlikowskiego, współwłaściciel "Domu pod Jedlami" w Zakopanem. Historyk sztuki (UJ 1951, dr 1960), pisarz, publicysta, tłumacz, od 1959 dyr. wydawnictwa "Znak", od 1980 prof. nadzw. KUL, od 1976…
Wójcik Ewa
Wójcik Ewa (27 XI 1955 Katowice). Taterniczka jask., pedagog przedszkolny. Taternictwo jask. uprawiała od 1972. Brała udział w wielu osiągnięciach eksploracyjnych i sport., które w 1980-85 dały jej wśród kobiet czołową pozycję w świecie. W Tatrach uczestniczyła w odkryciu nowych…
Wójcik Stanisław
Wójcik Stanisław. Grotołaz, przewodnik tatrz. od 1963, potem klasy I. W latach 1950. i 1960. był jednym z bardziej aktywnych grotołazów zakop. i uczestniczył w odkryciu i eksploracji szeregu jaskiń w Tatrach Pol., m.in. w otoczeniu Doliny Małej Łąki. Pisywał na tematy jask., m.i…
Wójcik Wiesław Aleksander
Wójcik Wiesław Aleksander (26 III 1946 Kraków). Krajoznawca, działacz tur., autor licznych prac o górach pol., mgr inż budowy dróg żelaznych (Politechn. Krak. 1969). W 1970-76 pracował w krak. Przedsiębiorstwie Komunikacyjnym, od 1976 jako redaktor wydawnictw PTTK, m.in. "Wierch…
Wójcik Zbigniew J.
Wójcik Zbigniew J.(30 III 1931 Łuck).Geolog (UW, dr 1963) i speleolog, pracownik Muzeum Ziemi w Warszawie. Profesor (1990).Od II poł. lat 1950. i w latach 1960. jeden z bardziej aktywnych speleologów pol., zwł. w Tatrach, gdzie oprócz badań w jaskiniach prowadził też prace geol.…
Wójcik Zygmunt
Wójcik Zygmunt (12 XI 1914 Zakopane - 18 IV 1972 tamże). Zakop. taternik, ratownik górski, przewodnik tatrz., działacz PTT i PTTK. Taternictwo uprawiał zwł. w 1934-47, m.in. kiedy w czasie II wojny świat. pracował w Murowańcu na Gąsienicowej Hali; wspinał się najczęściej w towar…
wrota
wrota. Wybitna, szeroka przełęcz. W tatrz. nazwach geogr. jest to forma rzadka (np. Wrota Chałubińskiego, potocznie Wrota), natomiast częste jest zdrobn. » wrótka.
Wrotami, Kopa nad
Wrotami, Kopa nad (ok. 2075 m); Kopa nad Chałubińského bránou. PS. Niższy (pn.-zach.) i bardziej zwarty z dwóch niewybitnych szczytów między Zadnim Mnichem a Wrotami Chałubińskiego, tuż nad tymi ostatnimi. Od Ciemnosmreczyńskiej Turni oddziela Kopę nad Wrotami dwusiodłowa Przełę…