E-mail Hasło
» Załóż konto
» Zapomniałem hasła
Tatry
Aktualności
 ABC turysty
   Przygotowanie
   Ekwipunek
   Informacje TOPR i TPN
   Oznaczenia szlaków
   Przewodnicy
   Przejścia graniczne
    Bezpieczeństwo
      Gdy spotkasz misia...
      Lawiny
      Ku przestrodze...
      Bezpieczeństwo, porady
   Zwierzę na szlaku
   Schroniska
 O Tatrach
   TPN i TANAP
   Klimat
   Geologia
    Zwierzęta
      Gatunki
   Rośliny
    Tatry w liczbach
    Historia
 Encyklopedia Tatr
   Alfabetycznie
   Tematycznie
   Multimedia
 Wycieczki
   Zaplanuj wycieczkę
   Miejsce startu
   Miejsce docelowe
   Skala trudności
   Wszystkie
 Jaskinie tatrzańskie
    SKTJ PTTK
      Aktualności
      Działalność
      Kurs
      Wspomnienia
      Polecane strony
      Galeria
      Kontakt
   Powstanie jaskiń
   Krążenie wody w skałach
   Nacieki
   Morfologiczne typy
   Klimat jaskiń
   Powstanie jaskiń tatrz.
Zagadki tatrzańskie
 Aktywny wypoczynek
   Taternictwo
   Speleologia
   Paralotnie
   Ski-alpinizm
   Narciarstwo
   Na rowerze
   Turystyka jaskiniowa
   Trasy biegowe
   Turystyka piesza
   Sporty wodne
Galeria
Warunki w Tatrach
Forum dyskusyjne
Zakopane, Tatry, Podhale
E-mail
Hasło
» Załóż konto
» Zapomniałem hasła
Zakopane


zapamiętaj numer alarmowy w górach!!!
0 601 100 300
 nawigacja:  Z-ne.pl » Portal Zakopiański

w nazwach
w nazwach i opisach
wszędzie
alfabetycznie:    A  B  C  Ć  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  Z  Ź  Ż  

 

Sekcja Turystyczna PTT

 
  Kategoria: 
Nie okreslony 

  opis  
  forum (0)  

Sekcja Turystyczna PTT. Najstarsza z trzech macierzystych organizacji Klubu Wysokogórskiego, wchodząca początkowo w skład Towarzystwa Tatrzańskiego (jako STTT), a potem w skład Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (jako STPTT).

Narodziny STT to narodziny nowoczesnego pol. taternictwa. Przedtem ks. Józef Stolarczyk, Walery Eljasz, Leopold Świerz, Tytus i Ludwik Chałubińscy, Jan Gwalbert Pawlikowski, Karol Potkański i in. niewątpliwie pchnęli naprzód taternictwo pol., ale po śmierci Tytusa Chałubińskiego przyszedł raczej zastój, zresztą z biegiem lat taternictwo na modłę Chałubińskiego nie mogło już wystarczać. Koło pocz. XX w. taternictwo pol. zaczęło się ożywiać na modłę nowoczesną, tj. na wzór ówczesnego alpinizmu w Alpach. W związku z tym powstała konieczność zrzeszenia polskich taterników chodzących dotąd luzem.

Pod koniec marca 1902 z inicjatywy Dionizego Beka zebrała się w Zakopanem grupka taterników na dyskusję nad sposobami ożywienia ruchu tatern.; uczestniczyli w niej D. Bek, Janusz Chmielowski, Adam Lewicki i przew. Klemens Bachleda. To dało początek dalszym dyskusjom, w których wyniku jeszcze w tym samym roku powstał tymczasowy zarząd STTT: Janusz Chmielowski, Zdzisław Czaplicki, Jan Fischer i Adam Lewicki.

Oficjalnie powołano do życia STTT uchwałą walnego zgromadzenia TT z 27 IV 1903. Pierwsze ogólne zgromadzenie STTT odbyło się 25 VII 1903 w Zakopanem i wybrało pierwszy zarząd. Prezesem został Chmielowski, już wówczas jeden z najwybitniejszych taterników, a do zarządu weszli: Zygmunt Balicki, Apolinary Garlicki, Władysław Bizański, ks. Walenty Gadowski, Tadeusz Łopuszański i Jan Nowicki.W pierwszym roku swego istnienia STTT miała tylko 38 członków, chociaż mógł się do niej zapisywać każdy chętny. Zapisali się jednak wtedy prawie sami taternicy, m.in. jedna kobieta: Anna Szyszyłowiczowa (która weszła na Kozi Wierch Żlebem Kulczyńskiego przed założeniem sztucznych ułatwień).W 1908 zaszła zasadnicza zmiana w organizacji STTT, która przekształciła się w klub zamknięty, wymagający od kandydata na członka kwalifikacji zarówno natury tatern. jak i ogólnej. Liczba członków STTT wahała się od 10 do ponad 100. Mimo to działalność STTT była b. wszechstronna od samego początku jej istnienia.Wydawnicza działalność (pomijając drobniejsze publikacje) zaznaczyła się czterema pozycjami, które stanowią podwalinę polskiej literatury tatern.: periodyk "Taternik" (wychodzący z przerwami od 1907), książka Mieczysław Karłowicz w Tatrach (1910), Zasady taternictwa Zygmunta Klemensiewicza (1913) oraz 4-tomowy przewodnik szczegółowy Tatry Wysokie Janusza Chmielowskiego i Mieczysława Świerza (1925-26). Zaliczyć tu by też należało 4-tomowy Przewodnik po Tatrach Janusza Chmielowskiego (1907-12), pierwszy taternicki przewodnik po Tatrach, chociaż nie był on oficjalnym wydawnictwem STTT.W związku z ówczesnym układem stosunków ekon. i społ., taternictwo było uprawiane jedynie przez niewielką grupę ludzi, rekrutujących się przeważnie z inteligencji pracującej (dużo naukowców) i młodzieży studiującej, ale już w pierwszym roku swego istnienia STTT zajęła się pop. ruchem wycieczkowym, urządzając tur. wycieczki zbiorowe, prowadząc tur. biuro informacyjne w Zakopanem oraz wypożyczalnię sprzętu i literatury turystycznej.

STTT zajęła się też przewodnictwem zawodowym w Tatrach, miała nadzór nad nim, przeprowadziła kurs dla przewodników i zaopatrywała ich w sprzęt. Również zajmowała się sprawą ratownictwa górskiego, a członkowie STTT zawsze brali żywy i czynny udział w działalności i wyprawach ratunkowych TOPR. STTT i jej członkowie uczestniczyli także w staraniach o ochronę przyrody terenów górskich.Do wielkich zasług STTT należy też oczyszczenie z obcych naleciałości i ustalenie nazewnictwa tatrzańskiego. Dzięki tej działalności nazewnictwo tatrz. polskie jest dziś bardziej ludowe i ściślej dopasowane charakterem do Tatr niż nazewnictwo tych gór w in. językach.

STTT zawsze żywo współpracowała z zarządem gł. TT, wyręczając go w wielu dziedzinach i będąc stale w rozwoju TT czynnikiem postępu i nowych idei.W taternictwie zdobywczym lat 1902-15 członkowie STTT odegrali przodującą rolę; uprawiali też alpinizm w górach obcych (Alpy, Kilimandżaro itd.). Jedną z największych zasług STTT oprócz wychowania kilku pokoleń taterników pol. jest też zapoczątkowanie planowej pol. ekspansji alpin. w góry obce (Alpy, Wysoki Atlas), tak wspaniale rozwiniętej następnie przez Klub Wysokogórski.

W 1935 Sekcja Turystyczna PTT przekształciła się w » Klub Wysokogórski PTT i połączyła z dwiema innnymi pol. organizacjami tatern., Sekcją Taternicką Akademickiego Związku Sportowego w Krakowie i Kołem Wysokogórskim przy Oddziale Warszawskim PTT.Prezesami STTT (STPTT) byli kolejno: Janusz Chmielowski 1903-04, ks. Walenty Gadowski 1904-05, Tadeusz Łopuszański 1905-07, Kazimierz Panek 1907-09, Zygmunt Klemensiewicz 1909-11, Marian Smoluchowski 1911-12, Jan Wacław Czerwiński 1912-19, Walery Goetel 1919-21, Mieczysław Świerz 1921-28, Stefan Komornicki 1928-30, Kazimierz Piotrowski 1930-34, Walery Goetel 1934-35.

Lit. - "Tat." 12, 1928, nr 4-6 (zeszyt jubileuszowy, autorzy: Mieczysław Świerz, Roman Kordys i Adam Lewicki). - W.H. Paryski: Klub Wysokogórski PTT. "Wierchy" 18, 1948.





KSIĘGARNIA GÓRSKA
ul. Zaruskiego 5
34-500 ZAKOPANE
tel. (018) 20 124 81
Pełny tekst w Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej. Kliknij tutaj

   Udostępnij




Jeżeli znalazłeś/aś błąd, nieaktualną informację lub posiadasz materiały (teksty, zdjęcia, nagrania...), które mogą rozszerzyć zawartość tej strony i możesz je udostępnić - KLIKNIJ TU »»

ZAKOPIAŃSKI PORTAL INTERNETOWY Copyright © MATinternet s.c. - ZAKOPANE 1999-2020