E-mail Hasło
» Załóż konto
» Zapomniałem hasła
Tatry
Aktualności
 ABC turysty
   Przygotowanie
   Ekwipunek
   Informacje TOPR i TPN
   Oznaczenia szlaków
   Przewodnicy
   Przejścia graniczne
    Bezpieczeństwo
      Gdy spotkasz misia...
      Lawiny
      Ku przestrodze...
      Bezpieczeństwo, porady
   Zwierzę na szlaku
   Schroniska
 O Tatrach
   TPN i TANAP
   Klimat
   Geologia
    Zwierzęta
      Gatunki
   Rośliny
    Tatry w liczbach
    Historia
 Encyklopedia Tatr
   Alfabetycznie
   Tematycznie
   Multimedia
 Wycieczki
   Zaplanuj wycieczkę
   Miejsce startu
   Miejsce docelowe
   Skala trudności
   Wszystkie
 Jaskinie tatrzańskie
    SKTJ PTTK
      Aktualności
      Działalność
      Kurs
      Wspomnienia
      Polecane strony
      Galeria
      Kontakt
   Powstanie jaskiń
   Krążenie wody w skałach
   Nacieki
   Morfologiczne typy
   Klimat jaskiń
   Powstanie jaskiń tatrz.
Zagadki tatrzańskie
 Aktywny wypoczynek
   Taternictwo
   Speleologia
   Paralotnie
   Ski-alpinizm
   Narciarstwo
   Na rowerze
   Turystyka jaskiniowa
   Trasy biegowe
   Turystyka piesza
   Sporty wodne
Galeria
Warunki w Tatrach
Forum dyskusyjne
Zakopane, Tatry, Podhale
E-mail
Hasło
» Załóż konto
» Zapomniałem hasła
Zakopane


zapamiętaj numer alarmowy w górach!!!
0 601 100 300
 nawigacja:  Z-ne.pl » Portal Zakopiański

w nazwach
w nazwach i opisach
wszędzie
alfabetycznie:    A  B  C  Ć  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  R  S  Ś  T  U  W  Z  Ź  Ż  

 

dudy

 
  Kategoria: 
Nie okreslony 

  opis  
  forum (0)  

dudy , czasem gajdy, koza lub - mylnie - kobza. Był to instrument dęty, w Tatrach i pod Tatrami głównie zbójnicki i pasterski. Zbójnicy zabierali z sobą dudarza (dudziarza), aby im przygrywał w drodze. Podobnie bacowie zapraszali dudarza na hale, by wieczorami przygrywał juhasom. A nawet i sami bacowie bywali niekiedy dudarzami. Na Podtatrzu i w samych Tatrach d. były znane i po stronie pn. i pd.

D. składają się z worka ze skóry owczej lub koziej, zwanego miechem, stanowiącego zbiornik powietrza, wdmuchiwanego ustami przez odpowiednią rurkę - duhac. W worku, w jego części zwanej głową, w kształcie stylizowanej główki kozy (kozicy), osadzona jest piszczałka melodyczna ze stroikiem i otworami bocznymi zwana gajdzicą; ponadto długa drewniana piszczałka burdonowa (z franc. bourdonner - brzęczeć), zwana bąkiem, o niskim stałym dźwięku towarzyszącym granej melodii. Powietrze do piszczałek wtłacza się naciskiem ramienia.

Dawniej na Podhalu było wielu dudarzy. Najbardziej znani byli: Wojciech Zegleń z Chycówki, baca Wojciech Gał z Olczy, Maciej Gąsienica z Bystrego, który nawet sam wyrabiał dudy, Jan Furmański, baca z Kondratowej. Później dudarzami byli Gąsienica-Gładczan z okolic Zakopanego oraz znany i wielokrotnie fotografowany Stanisław Mróz z Murzasichla.Dudarze tatrz. i podh. (także i żywieccy) jeszcze w II poł. XIX w. wędrowali ze swymi instrumentami na północ Polski, do Krakowa, a nawet do Warszawy, grywając na ulicach i podwórzach.

Również dzisiaj na Podhalu grywają dudarze, a nawet potworzyły się kapele z udziałem dudarzy, dawniej nieznane. Są to jednak przeważnie zespoły estradowe. Spośród solistów-dudarzy najbardziej znani są Józef Galica z Olczy (dawniej baca na Gąsienicowej Hali) i Jan Karpiel z Zakopanego.





KSIĘGARNIA GÓRSKA
ul. Zaruskiego 5
34-500 ZAKOPANE
tel. (018) 20 124 81
Pełny tekst w Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej. Kliknij tutaj

   Udostępnij




Jeżeli znalazłeś/aś błąd, nieaktualną informację lub posiadasz materiały (teksty, zdjęcia, nagrania...), które mogą rozszerzyć zawartość tej strony i możesz je udostępnić - KLIKNIJ TU »»

ZAKOPIAŃSKI PORTAL INTERNETOWY Copyright © MATinternet s.c. - ZAKOPANE 1999-2020