Dziura

Długość: 180 m · Deniwelacja: 43 m (-18,6, 24,8) · Wysokość: ok. 1002, 1018 m n.p.m.

Za otworem o wysokości 2 i szerokości 3 m dno jaskini opada do dość obszernego przedsionka. Przy jego końcu w stropie znajduje się drugi otwór. Dno dalej opada, a jaskinia przechodzi w obszerną komorę. W ścianach i stropie licznie występują kotły wirowe. Jaskinia powstała prawdopodobnie przy udziale ciepłych wód termalnych. Jaskinia posiada mikroklimat chłodny dynamiczny, a zimne powietrze utrzymuje się w niej przez całe lato.

Historia

Jaskinia znana jest od dawna. Już w XIX wieku była masowo zwiedzana. Pierwszy plan jaskini opublikował K. Kowalski w 1953 r. Najwyższy punkt jaskini osiągnięto w wyniku wspinaczki w dniu 1995.06.23 (T. Zwijacz-Kozica, Z. Mierczak, Speleoklub Tatrzański Zakopane).

Niewielka jaskinia turystyczna. O jej dużej popularności decyduje głównie fakt, ze jest jedną z położonych najbliżej Zakopanego jaskiń tatrzańskich, choć kubatura podziemnej sali i otwór odpowiadający powszechnym wyobrażeniom o jaskini mogą stanowić pewną atrakcję.

Źródło: Sopocki Klub Taternictwa Jaskiniowego - www.sktj.pl