TURIEC - kraina historyczno-geograficzna w północnej części środkowej Słowacji, w dorzeczu rzeki Turiec. Nazwa od zamku Turiec, potem przemianowanego na Zniev. Usytuowany między grzbietami Małej (od zachodu) i Wielkiej Fatry (od wschodu) oraz Kremnickich Wierchów (od południa). Wyłączony z komitatu Zwoleń w I połowie XIV wieku jako samodzielna jednostka administracyjna, ze stolicą najpierw w zamku Sklabiňa, od 1772 r. w Martinie.
Osadnictwo w dolinie Turca pojawiło się w pierwszym tysiącleciu przez naszą erą, szczególnie licznie w okresie kultury łużyckiej i halsztackiej. Jeszcze przed włączeniem w skład państwa węgierskiego powstały tu zamki Wyszehrad, Priekopa (dziś dzielnica Martina), Horné Jaseno, Sklabiňa, Blatnica). Kolonizacja słowiańska trwała tu szczególnie intensywnie w XIII i XIV wieku, w ostatniej fazie wsparta przez kolonizację niemiecką.
Wzdłuż ważnych dróg handlowych w średniowieczu powstały tu miasta Martin, Sučany, Turany, Mošovce, Slovenské Pravno i Klasztor pod Zniewem. Zamki, niektóre powstałe przed, niektóre tuż po najeździe tatarskim w 1241 r., nie miały większego znaczenia strategicznego i nie przetrwały zbyt długo.
W spisie ludności w 1910 r. w rejonie Turca mieszkało przeszło 55 tys. osób, z czego Słowacy stanowili 73,6%, Niemcy 21,3%, Węgrzy 4,2%.
Najważniejszą częścią gospodarki było rolnictwo, hodowla bydła i owiec, a także olejarstwo. Przemysł koncentrował się - podobnie jak dziś - w Martinie. Tamże w latach 60-tych XIX wieku koncentrował się słowacki ruch narodowy (patrz -->Martin).
Największym ośrodkiem turystycznym i narciarskim regionu także jest Martin, gdzie znakomicie wykorzystywane są wschodnie stoki Małej Fatry (obszar Velké Luky). Popularnym uzdrowiskiem są Turczańskie Cieplice.
Większe miejscowości: Martin, Pribovce, Klasztor nad Zniewem, Turczańskie Cieplice.
Rzeki: Turiec.
Trasy: nr 4.